Yemek bir anıdır

Bir mutfaktan gelen bir koku sizi otuz yıl öncesine götürebilir. İnsanlar vegan olurken en yaygın korkulardan biri hiç de beslenmeyle ilgili değildir: "Beni ailemle bağlayan yemekleri kaybedecek miyim?" İyi haber şu ki çoğu kaybetmez. Onları yeniden kurmayı öğrenirler.

Aşağıdaki hikâyeler hakkında bir not: bunlar bileşik hikâyelerdir; veganların bizimle sıkça paylaştığı deneyimlere ve toplulukta görülen yaygın örüntülere dayanır. İsimler ve ayrıntılar örnek niteliğindedir.

Marina ve büyükannesinin fasulye yahnisi

Marina, füme sosisle tatlandırılmış, yavaş pişen bir fasulye yahnisiyle büyüdü. Vegan olduğunda büyükannesinin gücenmesinden korktu. Bunun yerine büyükannesinden onunla birlikte pişirmesini istedi. Birlikte sosisin yerine füme biber, sotelenmiş mantar ve defne yaprağı koydular. Büyükannesi tadına baktı ve "Eve benziyor" dedi. Önemli olan et değil, saatlerce süren pişirme, sarımsak ve sofraydı.

Daniel ve pazar lazanyası

Daniel'in ailesi onlarca yıldır her pazar lazanya yapıyor. O, mercimek ragulu, soya sütü ve zeytinyağıyla yapılmış beyaz soslu ve kaju ricottalı bir vegan versiyon getirdi. Kardeşleri hayal kırıklığına uğramayı bekliyordu. Tepsi tatlıdan önce boşaldı. Şimdi kapağında "yalnızca bitkiler, herkes hoş geldi" yazan bir not olan tek bir aile lazanyası var.

Aisha ve doğum günü pastası

Aisha'nın annesi her doğum günü için aynı limonlu keki yapardı. Aisha vegan olduktan sonra tarifi bitkisel süt, bir damla sirke ve yağla denedi ve iki denemede işe yaradı. Annesi şimdi, yumurta alerjisi olan ve sonunda onu yiyebilen bir kuzen dahil, bütün torunları için vegan versiyonu pişiriyor.

Bir aile tarifini veganlaştırmanın basit yöntemi

  1. Her hayvansal malzemenin rolünü belirleyin. Lezzet mi, yağ mı, bağlayıcı mı, nem mi, yoksa doku mu?
  2. Role göre değiştirin. Lezzet derinliği: mantar, miso, soya sosu, füme biber. Yağ: zeytinyağı veya vegan tereyağı. Fırında yumurta: öğütülmüş keten veya chia, elma püresi ya da aquafaba. Süt ürünleri: şekersiz soya veya yulaf sütü, kaju kreması. Et dokusu: mercimek, fasulye, jackfruit, işlenmiş soya.
  3. Her seferinde tek şeyi değiştirin ve not tutun.
  4. Süreci aynı tutun: aynı tencere, aynı baharatlar, aynı adımlar.
  5. Size öğreten kişiyle birlikte pişirin. Sohbet gerçek tariftir.

Aileniz direnirse

  • Sofrada etiği tartışmayın. Yemeği paylaşın, bir tartışmayı değil.
  • Onları sizinle pişirmeye davet edin ve uzmanlıklarını isteyin.
  • Toplantılara bir yemek götürün ki paylaşacak bir şeyiniz hep olsun.
  • Sabırlı olun; birçok akraba tarifi sormaya başlar.

Gelenekleri malzemeler tanımlamaz. Onları yapmaya giren sevgi tanımlar ve bu sevgi herhangi bir mutfakta yeniden yaratılabilir.